మేడిపండు వ్యాపారాలు

భారతదేశం లో ఏ వ్యాపారాన్ని తీసుకున్నా,న్యాయం గా,ధర్మంగా చేస్తే అవి గిట్టుబాటుగా ఉండవని నాకు అనిపిస్తూంటుంది. నాకు ఎదురైన కొన్ని ఉదాహరణలు.

1) మా పక్క కాలనీలో ఒక స్వీట్ షాపు ఉంది.చిన్న కాలనీకి ఆ స్వీట్ షాప్ అవసరమా అనిపించేది, రోజుకి నలుగురో, ఐదుగురోకస్టమర్లు వచేవారు. ఆ మాత్రం కస్టమర్లకి బిజినెస్ ఏవిధంగా గిట్టుబాటు అవుతుందో అని నా డౌటు. ఒక రోజు రాత్రి నాకు అర్ధం అయ్యింది ఆ షాపు ఎలా నడుస్తుందో, ఆ షాపులో స్వీట్లు,సాఫ్త్ డ్రింకులతోబాటుగా బీర్లు అమ్ముతారు. అసలు కస్టమర్లు వచ్చేది రాత్రి పది దాటిన తరువాత అదీ బీర్లు, విస్కీలు కొనడానికి. అదీ సంగతి
2)అదే కాలనీలో ఒక స్వగ్రుహా షాపు ఉంది.మేము రెగ్యులర్ గా కారా, మిక్చర్లు గట్రా కొంటామా షాపులో. ఒక సారి ఆ షాపు కి వెళ్తే మిక్చర్ లేదు, రేషన్ బియ్యం ఇంకా రాలేదు వచ్చాక మిక్చర్ చేస్తాము అని అన్నారు. రెండు రూపాయల బియ్యం, సబ్సిడీ గ్యాస్,కిరోసిన్ లేకుంటే ఆ వ్యాపారం కూడా గిట్టుబాటు గాని వ్యాపారం అన్నమాట.
3)ఎగస్ట్రా ఫ్లోర్లు,సెల్లార్లో ఫ్లాట్లు,పెంట్ హౌస్ లు కట్టి అమ్ముకోకపోతే బిల్డర్లకు గిట్టుబాటు కాదు. ఎకరం 2 కోట్లు పెట్టి కొంటే, పునాదులకని తవ్విన మట్టి అమ్ముకుంటే దాదాపుగా 20లక్షలు ఆదాయం వస్తుంది.
4) రెండు రోజుల క్రితం మనం చూసిన లిక్కర్ షాపు టెండర్లలోను అంతే. ఒక్కో షాపుని కోట్లల్లొ పాడారు.నల్ల డబ్బుని తెల్లగా మార్చుకోవడానికే అంతగా ఖర్చు చేసారని వినికిడి.
5) ఇక ఫార్మా కంపెనీల గురించి చెప్పక్కర్లేదు, chemial waste ఎక్కడయినా పారబోయక పొతే వాటికి గిట్టుబాటు కాదు.
6) TV చానెల్స్ కి ఐతే Paid news, yellow journalism అసలైన రాబడి మార్గాలు.
ఇవి మచ్చుకి కొన్ని మాత్రమే. తరచి తరచి చూస్తే అన్ని వ్యాపారాల పరిస్థితి ఇంచుమించుగా ఇంతే అనిపిస్తుంది.